Trekkingdag 8 Monjo – Namche
Door: Natasja
Blijf op de hoogte en volg Natasja
15 Maart 2015 | Nepal, Kathmandu
maandag 8 december 2014
Vandaag is een fantastische dag!
Ik kan de lach niet van mijn gezicht krijgen!
De nacht was koud, maar mijn slaapzak gelukkig goed warm. Eruit om naar het toilet te gaan is zoals altijd verschrikkelijk in de nacht …
Een heerlijk ontbijt met de Japanners bij de warme kachel. Grappig om dit oude stel nu in trekkingkleding te zien. Tegen achten gaan we weer op pad.
Door Monjo heen zijn we meteen bij de ingang van het Sagarmatha National Park! Sagarmatha is de Nepalese naam voor Mount Everest. Mijn trekkingspas wordt overhandigd en ik mag er in!
De afdaling die volgt kan ik me nog goed herinneren van 7 jaar terug. We komen bij de rivierbedding van de Dudh Kosi. Vind je pad over de vele stenen en keien is hier de regel. Ook dit weet ik nog. Ik geniet volop en het liedje van Pharell zingt vrolijk door mijn hoofd “Because I’m Happy!”.
In de verte hangen 2 lange bruggen tussen de wanden van een nauwe vallei. Hier komen de Dudh Kosi en de rivier die vanaf Khongde Ri naar beneden stort samen. Beide rivieren stromen door nauwe kloven. Het is een prachtig geluid!
We klimmen naar de hoogste brug en ik zing mezelf lekker omhoog. Mijn benen voelen sterk vandaag! Bij de brug aangekomen is het even wachten tot de laatsten erover zijn en dan kunnen wij. Dit is de langste brug tot nu toe. En hoewel lang en smal voelen deze ijzeren bruggen erg sterk. Niets te vrezen. Je moet echter wel tegen het wiebelen kunnen als je midden op de brug bent en er anderen achter je op de brug lopen.
De brug hangt vol met gebedsvlaggen en Nepalese sjaals (ben de naam even kwijt). Deze worden aan de brug gebonden om de heilige berg Khumbi Yul Lha (5761m) te eren. De grote grijze berg zien we nu steeds.
Na de brug volgt de lange klim naar Namche. Droog, dor en door de bossen. De vele dragers sjouwen hun zware ladingen naar boven. Sneller dan verwacht zijn we er! In mijn geheugen was dit een van de langste en zwaarste stijgingen. Hoe sommige dingen zich vastzetten in je geheugen. Maar ja, destijds was het mijn 2e trekkingdag en meteen op een hoogte van 3000 meter. Nu zijn we al een week aan het lopen, met iedere dag bijna 1000 meter omhoog. Dan valt deze klim reuze mee.
Namche
Namche in de zon. Prachtig in een half ronde als een amfitheater tegen de berg op gebouwd. Het is een fraai gezicht. Er zijn veel gebouwen bijgekomen vergeleken met jaren terug. En ook zijn ze hier hoger. Namche liggend op de oude handelsroute met Tibet is voor bergbegrippen een levendig kruispunt. Een rustplek voor degenen die van hoogte komen, en een tussenstop voor degenen die hoger gaan om eerst op 3500 meter hoogte een dag te acclimatiseren. De laatste plek om nog voorraden en materialen in te slaan. Om berichten te posten in de internetcafeetjes en souvenirs te kopen voor thuis.
We lopen tot halverwege naar onze lodge. Liggend boven winkels, op de eerste etage en zonder zonneterras. Wat jammer is. Maar de warmte in deze lodge maakt alles goed! De zon schijnt stralend mijn wit geschilderde kamertje in en ligt pal boven de eetkamer. Het is als er een centrale verwarming aanstaat … Heerlijk!
Het is pas 11.15 uur en we luieren op de banken van de eetkamer in de zon. Als na een half uur de lunch komt bespreken we onze plannen. Morgen hebben we een rustdag. Ik stel voor dat we vanmiddag onze hoogtetocht doen. Mijn benen voelen nu sterk en het is onze achtste loopdag. Morgen een volledige rustdag, niets doen en uitslapen. Sancha stelt voor vanmiddag niet te lopen, morgenvroeg de hoogtetocht en dan in de middag weer rust. Mijn argument dat ik hierna nog 2 weken elke dag loop en een rustdag verstandig is, wuift ie weg. Gonza geeft de doorslag en vindt ook dat we vanmiddag moeten gaan. Dat is beter voor de nacht op deze hoogte. En zo doen we het. Terwijl Sancha en ik ons opmaken voor de tocht omhoog, vertrekt Gonza naar het hogergelegen dorp Tongbuche. Daar verblijft zijn tweede vrouw op dit moment. Een weerzien na 6 maanden! Over 2 dagen bij ons vertrek zullen we hem weer zien. :)
Because-I’m-Happy-kusjes
Natasja
Statistics
2835 meter: Monjo
3440 meter: Namche
afstand: 5,3 km
3,15 uur lopen
stijgen: 699 meter | dalen: 121 meter
Vandaag is een fantastische dag!
Ik kan de lach niet van mijn gezicht krijgen!
De nacht was koud, maar mijn slaapzak gelukkig goed warm. Eruit om naar het toilet te gaan is zoals altijd verschrikkelijk in de nacht …
Een heerlijk ontbijt met de Japanners bij de warme kachel. Grappig om dit oude stel nu in trekkingkleding te zien. Tegen achten gaan we weer op pad.
Door Monjo heen zijn we meteen bij de ingang van het Sagarmatha National Park! Sagarmatha is de Nepalese naam voor Mount Everest. Mijn trekkingspas wordt overhandigd en ik mag er in!
De afdaling die volgt kan ik me nog goed herinneren van 7 jaar terug. We komen bij de rivierbedding van de Dudh Kosi. Vind je pad over de vele stenen en keien is hier de regel. Ook dit weet ik nog. Ik geniet volop en het liedje van Pharell zingt vrolijk door mijn hoofd “Because I’m Happy!”.
In de verte hangen 2 lange bruggen tussen de wanden van een nauwe vallei. Hier komen de Dudh Kosi en de rivier die vanaf Khongde Ri naar beneden stort samen. Beide rivieren stromen door nauwe kloven. Het is een prachtig geluid!
We klimmen naar de hoogste brug en ik zing mezelf lekker omhoog. Mijn benen voelen sterk vandaag! Bij de brug aangekomen is het even wachten tot de laatsten erover zijn en dan kunnen wij. Dit is de langste brug tot nu toe. En hoewel lang en smal voelen deze ijzeren bruggen erg sterk. Niets te vrezen. Je moet echter wel tegen het wiebelen kunnen als je midden op de brug bent en er anderen achter je op de brug lopen.
De brug hangt vol met gebedsvlaggen en Nepalese sjaals (ben de naam even kwijt). Deze worden aan de brug gebonden om de heilige berg Khumbi Yul Lha (5761m) te eren. De grote grijze berg zien we nu steeds.
Na de brug volgt de lange klim naar Namche. Droog, dor en door de bossen. De vele dragers sjouwen hun zware ladingen naar boven. Sneller dan verwacht zijn we er! In mijn geheugen was dit een van de langste en zwaarste stijgingen. Hoe sommige dingen zich vastzetten in je geheugen. Maar ja, destijds was het mijn 2e trekkingdag en meteen op een hoogte van 3000 meter. Nu zijn we al een week aan het lopen, met iedere dag bijna 1000 meter omhoog. Dan valt deze klim reuze mee.
Namche
Namche in de zon. Prachtig in een half ronde als een amfitheater tegen de berg op gebouwd. Het is een fraai gezicht. Er zijn veel gebouwen bijgekomen vergeleken met jaren terug. En ook zijn ze hier hoger. Namche liggend op de oude handelsroute met Tibet is voor bergbegrippen een levendig kruispunt. Een rustplek voor degenen die van hoogte komen, en een tussenstop voor degenen die hoger gaan om eerst op 3500 meter hoogte een dag te acclimatiseren. De laatste plek om nog voorraden en materialen in te slaan. Om berichten te posten in de internetcafeetjes en souvenirs te kopen voor thuis.
We lopen tot halverwege naar onze lodge. Liggend boven winkels, op de eerste etage en zonder zonneterras. Wat jammer is. Maar de warmte in deze lodge maakt alles goed! De zon schijnt stralend mijn wit geschilderde kamertje in en ligt pal boven de eetkamer. Het is als er een centrale verwarming aanstaat … Heerlijk!
Het is pas 11.15 uur en we luieren op de banken van de eetkamer in de zon. Als na een half uur de lunch komt bespreken we onze plannen. Morgen hebben we een rustdag. Ik stel voor dat we vanmiddag onze hoogtetocht doen. Mijn benen voelen nu sterk en het is onze achtste loopdag. Morgen een volledige rustdag, niets doen en uitslapen. Sancha stelt voor vanmiddag niet te lopen, morgenvroeg de hoogtetocht en dan in de middag weer rust. Mijn argument dat ik hierna nog 2 weken elke dag loop en een rustdag verstandig is, wuift ie weg. Gonza geeft de doorslag en vindt ook dat we vanmiddag moeten gaan. Dat is beter voor de nacht op deze hoogte. En zo doen we het. Terwijl Sancha en ik ons opmaken voor de tocht omhoog, vertrekt Gonza naar het hogergelegen dorp Tongbuche. Daar verblijft zijn tweede vrouw op dit moment. Een weerzien na 6 maanden! Over 2 dagen bij ons vertrek zullen we hem weer zien. :)
Because-I’m-Happy-kusjes
Natasja
Statistics
2835 meter: Monjo
3440 meter: Namche
afstand: 5,3 km
3,15 uur lopen
stijgen: 699 meter | dalen: 121 meter
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
